LeksykonOdpromienniki ODPROMIENNIKI służą do radiestezyjnego zabezpieczenia ludzi, zwierząt i roślin przed szkodliwym promieniowaniem. Aktualnie najskuteczniejsze są odpromienniki bioaktywne prod. francuskiej. Odpromienniki wykonane są z materiałów nieszkodliwych dla zdrowia. Odpowiednio dobrane do ich budowy komponenty opracowane zostały według specjalnego programu komputerowego. Wewnątrz odpromiennika zainstalowane, pozłacane 24-karatowym złotem, skomplikowane i zakodowane antenki, współpracują ze strukturą odpromiennika, zapewniającjego doskonałość i niezawodność pracy przez okres 10-15 lat. Odpowiednio zamontowane przesz zawodowego radiestetę odpromienniki nie wymagają żadnej obsługi ani konserwacji. Są trwałe. Odpromienniki bioaktywne zwane są też bioaktywnymi moderatorami tła. Wyróżnia się odpromienniki typu MS i MT. Odpromienniki typu MS (kolor odpromiennika złoty) skutecznie zabezpieczają ludzi, zwierzęta i rośliny przed szkodliwym oddziaływaniem promieniowania geopatycznego, pochodzącego od tzw. "żył wodnych", oraz przed emisją szkodliwego promieniowania materiałów budowlanych (np. płyt betonowych, pustaków, cegieł). Zakres kompensacji promieniowań wynosi do 100 lub 200 m2 w zależności od rodzaju odpromiennika. Odpromienniki typu MT (kolor odpromiennika zielony) skutecznie zabezpieczają ludzi, zwierzęta i rośliny przed szkodliwym oddziaływaniem promieniowania elktromagnetycznego, pochodzącego od wszelkich urządzeń technicznych, komputerów, telewizorów, monitorow, pojazdów mechanicznych, kuchenek mikrofalowych, stacji transformatorowych, linii przesyłowych wysokiego napięcia, elektowozów, anten satelitarnych, diagnostycznej aparatury medycznej, stacji radiolokacyjnych, okrętów itp. Odpromienniki są wszechstronnie przebadane zarówno przez naukowców z Instytutu Fizyki Technicznej, jak i przez praktyków, wybitnych znawców sztuki radiestezyjnej. PIERŚCIEŃ ATLANTÓW Około 1860 roku, znany egiptolog francuski, markiz d'Agrain, znalazł w wykopaliskach w Dolinie Królów pierścień wykonany z kamionki. Zaintrygowały go ozdobne figury geometryczne: trzy proste, sześć punktów, dwa równoramienne trójkąty. Figury te wyrzeźbiono, rozmieszczono i zrównoważono według określonego "koniecznego porządku". Zdaniem odkrywcy pierścień ten pochodził od Atlantów, których starożytni Egipcjanie byli spadkobiercami. Otrzymując pierścień Atlantów w spadku i dysponując ogromną wiedzą radiestezyjną Arnold de Belizal rozpoczął badania i obserwacje jego dziwnych właściwości. De Belizal nie dotarł jednak do sedna jego tajemnicy, która zapewnia posiadaczowi pierścienia niewytłumaczalną nietykalność, chroniąc go przed każdą. niewidzialną agresją, pochodącą z zewnątrz. Szereg doświadczeń tylko upewniło de Belizala, że siłą sprawczą i w tym przypadku są fale kształtu, czyli fale emitowane przez uprzywilejowane formy, mogące tworzyć barierę ochronną nie do pokonania. Taka bariera może zatrzymać lub zneutralizować wszystkie oddziaływania zewnętrzne, mogące zakłócić atmosferę domu, mieszkania, firmy, czy równowagę (zdrowie, powodzenie, szczęście) przebywającej tam osoby. Oddajmy zatem głos samemu Arnoldowi de Belizal: "Właściwości tego pierścienia są nadzwyczjne. Nie mogę ich tu szczegółowo wyliczyć, gdyż byłoby to zbyt długie. (na podst. M. Gajdziński - "Uzdrawiające energie") PROMIENIOWANIE NEGATYWNE pochodzi od pasm geopatycznych, tzw. "żył wodnych", od różnych (w większości radioaktywnych) materiałów budowlanych, jak też tworzyw sztucznych będących składnikiem wyposażenia mieszkań. Promieniowaniem negatywnym jest promieniowanie techniczne emitowane przez telewizory, komputery, kuchenki mikrofalowe. Wszystkie te szkodliwe promieniowania to drgania kombinowanych pól elektrycznych i magnetycznych. Normalnie człowiek rejestruje promieniowanie świetlne, cieplne i fale dźwiękowe. Poniżej pewnych długości fali promieniowanie jonizuje cząsteczki w komórkach organizmu, doprowadzając do chaosu w ich biochemii. Natomiast drgania o dużych długościach fali zdolne są poruszyć cząstki w komókach organizmu. Cząsteczki poruszając się wytwarzają ciepło, przed którym organizm nie jest ostrzegany przez receptory znajdujące się w skórze człowieka. Promieniowania te niszczą także naturalne biopola, na których opiera się funkcjonowanie poszczególnych narządów. Zakłócenia te powodują dezorganizację w całym organizmie i wtedy pojawiają się choroby. Znalezienie się radiestety w polu negatywnego promieniowania powoduje u niego reakcję organizmu, której wynikiem jest wychylenie różdżki lub wahadła. Dzieje się to na skutek mózgowego impulsu nerwowego, powodującego mimowolny skurcz mięśni, przenoszony na przyrząd radiestezyjny. RADIESTEZJA sięga swoimi początkami wieku XVII, kiedy francuski duchowny ks. Vallemount opisał dodatnie i ujemne promieniowanie odbierane za pomocą różdżki i wahadła. Stwierdził też, że owo promieniowanie może wpływać na organizmy żywe, wywołując niekiedy różne dolegliwości. Jego badania posłużyły za punkt wyjścia dla kolejnych pokoleń radiestetów: K. von Reichenbacha, Cala de Rochasa i Abbe Mermeta, który uważany jest za ojca współczesnej radiestezji. To właśnie on opisał zasady do dzisiaj obowiązujce w poszukiwaniu złóż metali, wody, badaniach telemetrycznych i sposobach zabezpieczania domów i mieszkań przed skutkami szkodliwego promieniowania. Ciekawe jest odkrycie, jakiego dokonano przy okazji prac archeologicznych w Egipcie. Kapłani egipscy znali metody radiestezyjne i używali wahadeł, jako narzędzi służących podobnym celom, jakie i my dzisiaj stawiamy przed radiestetami. Niektóre wahadła, takie jak Karnak, Ozyrys, Izis swoje nazwy i konstrukcje zawdzięczają właśnie tym odkryciom. Istnieje wiele teorii wyjaśniających istotę radiestezji. Do tej pory nie udało się jednak z całą oczywistością uznać jednej z nich, jako całkowicie słusznej. Współczesna fizyka i biologia zwracają uwagę na istnienie swoistego sprzężenia zwrotnego pomiędzy umysłem radiestety i oddziaływaniem np. rudy metalu, czy żyły wodnej. Odbiornikiem tych oddziaływań jest cały organizm radiestety, zaś wahadło służy tu jako rodzaj wskaźnika, umożliwiającego identyfikację występowania i nasilenia badanego zjawiska. Znamiennym jest fakt wysokiej skuteczności metod radiestezyjnych przy poszukiwaniach np. najlepszego miejsca pod studnię, czy pod budowę domu. Wiele światowych koncernów naftowych zatrudnia radiestetów, którzy weryfikują wyniki żmudnych geologicznych badań złóż ropy naftowej. Wiele osób przekonało się o skuteczności tzw. odpromienników promieniowania geopatycznego, po zainstalowaniu których ustąpiły bezsenność, bóle głowy, podwyższona irytacja. Metody radiestezyjne umożliwiają przywrócenie zakłóconej przez negatywne promieniowanie równowagi w organiźmie człowieka i w jego środowisku. Jak każda dziedzina, również radiestezja stale się rozwija. Radiestezja jako nauka została uznana przez UNESCO w 1968 roku. We Francji na Sorbonie istnieje Wydział Radiestezyjny, który ma największe sukcesy w badaniach naukowych. |